آزاده

این شعر درباره راه آزادگی، حق‌بینی و حقیقت‌جویی است. شاعر می‌گوید شعار انسان حق‌بین تنها حقیقت است و راه آزادگان همان طریقت و راه معنوی. برتری انسان بر حیوان در توانایی حق‌بینی است که خداوند به او عطا کرده. شاعر توصیه می‌کند به دنبال علم، فضیلت و ایمان باشیم نه جاه و مال، و از اطاعت حق پیروی کنیم نه ناحق. در مقطع به «مسعود» (احتمالاً تخلص شاعر) خطاب می‌کند که به درگاه خدا پناه ببرد و این بهترین وصیت به زنده‌دلان است.