ای مبارز تا که بردل مهر این کشور گرفتی
کشته دادی، انتقام از خصم بدگوهر گرفتی
کشته دادی، انتقام از خصم بدگوهر گرفتی
با قیام خویش استبداد را نابود کردی
داد مظلومان ز سفاک ستم گستر گرفتی
داد مظلومان ز سفاک ستم گستر گرفتی
دست استعمارگر را از وطن کوتاه کردی
خائنین را راندی از بیگانگان کیفر گرفتی
خائنین را راندی از بیگانگان کیفر گرفتی
دست خالی با همه طاغوتیان پیکار کردی
پشت دشمن را شکستی تا از او افسردگی گرفتی
پشت دشمن را شکستی تا از او افسردگی گرفتی
چون که ایمان داشتی در راه دین از جان گذشتی
دین حق را زنده کردی راه خود از سر گرفتی
دین حق را زنده کردی راه خود از سر گرفتی
آرمانت بود آزادی به آزادی رسیدی
شاهد مقصود را چون جان خود در بر گرفتی
شاهد مقصود را چون جان خود در بر گرفتی
ای سپاهی همتت نازم که روز و شب تخفتی
گاه بر بام و گهی روی زمین سنگر گرفتی
گاه بر بام و گهی روی زمین سنگر گرفتی
ای که جان خویش را در راه ایمان دادی از کف
اجر خود را از خدای خالق اکبر گرفتی
اجر خود را از خدای خالق اکبر گرفتی
کی تواند شرح اوصاف ترا مسعود گوید
ای که به یاری دین راه پیغمبر گرفتی
ای که به یاری دین راه پیغمبر گرفتی
معنی شعر
این قصیده ستایشی است از مجاهدی که در راه ایمان و آزادی وطن جانفشانی کرد. شاعر او را به خاطر مبارزه با استبداد، استعمار و ستمگران میستاید و از فداکاریهای او در راه دین و کشور یاد میکند. مجاهد با ایمان و دست خالی در برابر دشمنان ایستاد، شب و روز در سنگر بود و سرانجام آزادی را که آرمانش بود به دست آورد. شاعر با تخلص «مسعود» از توصیف کامل او عاجز میماند و او را کسی میداند که راه پیامبر را پیش گرفت و پاداش خود را از خداوند خواهد گرفت.