پندهای آسمانی (حدیث پنجم)

این شعر، حکمتی منسوب به امام علی را بازگو می‌کند و چهار درس بزرگ اخلاقی را از کتاب‌های آسمانی بیان می‌دارد. شاعر می‌گوید که از تورات سکوت و پرهیز از سخنان بیهوده را آموخته، از انجیل قناعت و بی‌نیازی، از زبور دوری از شهوت و دلبستگی‌های دنیا، و از قرآن توکل و اعتماد کامل به خداوند را فرا گرفته است.

پیام شعر آن است که انسان با عمل به این چهار اصل؛ یعنی سکوتِ حکیمانه، قناعت، پاکدامنی و توکل، می‌تواند به آرامش، عزت و کمال معنوی دست یابد و از بسیاری از رنج‌ها و وابستگی‌های دنیا رهایی پیدا کند.