پیامبر از رهِ لطف و عنایت
چنین فرمود با شاهِ ولایت
چنین فرمود با شاهِ ولایت
که چون در سجدهگه، قدر است کردم
ز حق این پنج را درخواست کردم
ز حق این پنج را درخواست کردم
زمین چون میشکافد روزِ محشر
گلِ رویِ تو بینم در برابر
گلِ رویِ تو بینم در برابر
چو میزانِ عمل برپا نماید
تو را آنجا قرینِ ما نماید
تو را آنجا قرینِ ما نماید
به میزانِ قیامت، حیِّ دادار
تو را سازد برایِ من علمدار
تو را سازد برایِ من علمدار
چو بگشاید به امّت از جنان باب
شوند از کوثر و دستِ تو سیراب
شوند از کوثر و دستِ تو سیراب
چو آیند امّتِ من سویِ رضوان
تو باشی کاروانسالارِ ایشان
تو باشی کاروانسالارِ ایشان
خدا، چون با تو داند رازِ ما را
پذیرا گشت از من این دعا را
پذیرا گشت از من این دعا را
معنی شعر
این شعر گفتوگویی میان محمد و امام علی را روایت میکند. شاعر بیان میکند که پیامبر(ص) در شب قدر، پنج دعا از خداوند درخواست کرده است: نخست آنکه در روز رستاخیز، نخستین چهرهای که میبیند، حضرت علی(ع) باشد؛ دوم، در کنار میزان اعمال، همراه و همنشین او باشد؛ سوم، علمدار قیامت باشد؛ چهارم، مؤمنان را از کوثر سیراب کند؛ و پنجم، در هنگام ورود امت به بهشت، پیشوای آنان باشد.
در پایان، شاعر میگوید خداوند این دعاهای پیامبر را پذیرفت و بدینگونه، مقام و منزلت حضرت علی(ع) را آشکار ساخت.
در پایان، شاعر میگوید خداوند این دعاهای پیامبر را پذیرفت و بدینگونه، مقام و منزلت حضرت علی(ع) را آشکار ساخت.
پیشنهادی